Chateau de Chinon

Kolejny zamek, który zwiedziliśmy w malowniczej Dolinie Loary, a dokładniej w mieście o nazwie Chinon, to Chateau de Chinon.

 Wejście do zamku prowadzi przez most zwodzony. Po przekroczeniu murów, widzimy wieżę zegarową imponującej wielkości  - wysoka na 300 metrów, o grubości murów na 3 metry). Obecnie wieża zegarowa (Clock Tower) została przekształcona w Muzeum Joanny d’Arc, gdzie możemy podziwiać pamiątki związane z tą dzielną kobietą m.in. rzeźby i obrazy.

 Niestety w zamku pozostało do zwiedzania tylko południowe skrzydło Królewskich Apartamentów.

Wnętrze jest zwmocnione przez trzy wysokie wieże dobudowane pomiędzy XII a XV w.

Początki fortecy

W czasach Gallów teren ten był głównym fortem (Gallic oppidium). Budowla ta została rozbudowana i  przekształcona w fortecę obronną w czasach okupacji rzymskiej. Nazwano go Fort St-Georges.

W V w. forteca była zamieszkana przez Vizygotów podczas ich barbarzyńskiej inwazji.

Oryginalnie na ów budynek składały się trzy fortece, lecz dwie z nich popadły niemal kompletnie w ruinę. Nazywano je Chateau de Milieu, a to co z nich pozostało to zaledwie fragmenty ścian.

Budowa zamku została zlecona w celach obronnych przez hrabiego Blois Theobalda I w roku 954. 

Okres angielski

Później, w wieku XII, był główną  rezydencją króla Anglii Henryka II aż do jego śmierci w roku 1189. Zbudowano wtedy dużą część zamku – budowlę długą na 400 metrów o murach grubych na 80 metrów. Skonstruowano także  wieżę zwaną the Tour of Moulin wysoką na 20 metrów i szeroką na 12 m.

Jego następca, syn Ryszard Lwie Serce, zmarł wkrótce po przejęciu korony, a młodszy syn szybko abdykował po zawarciu małżeństwa z Isabelle of France i został zmuszony do oddania swych framcuskich posiadłości. W ten sposób w 1205 m. in. ów zamek przejęła korona francuska i stał się siedzibą króla Filipa Augusta.

Powrót na łono Francji

Filip August rozbudował tzw. the Coudray Fort -  wysoki na 20 metrów i składający się z dwóch poziomów. Wejście zostało wzmocnione przez dwiedodatkowe  wieże. Trzecia z nich (the Tour of Moulin) jak wcześniej wspomniałam, była zbudowana już za czasów Henryka II. Fort zamyka Tour de Boisy (30 metrów długości i trzy grubości).

W 1308 roku miejsce to odegrało istotną rolę w czasach Templariuszy – Wielki Mistrz Jacques de Molay oraz wielu dygnitarzy zostało uwięzionych w twierdzy zanim skazano ich na śmierć i spalono na stosie w Paryżu.

W latach 1427-1450 zamek w Chinon był rezydencją krola Karola VII. Ze wschodniej europy przybyła tam Joanna d’Arc, by wpłynąć na mianującego się wtedy tytułem Daulphin of France i razem przeciwstawić się angielskim wpływom na ziemiach francuskich. Odnoszono się na początku do niej z nieufnością, szczególnie do jej słów, że została zesłana przez Boga, by ocalić Francję.

Po upływie kilku tygodni udało się jednak doprowadzić do koronacji Daulphin of France na króla Francji w Reims. Zostały również odbudowane  męstwo i wiara w zwycięstwo w szeregach armii francuskiej. Pod wodzą Joanny d’Arc Francuzi zwyciężyli nad Anglikami w Orleans, dzięki czemu rozpoczął się process odzyskiwania utraconych wcześniej ziem na rzecz Anglii.

Niestety smutno kończy się historia tej odważnej młodej kobiety – została schwytana i spalona na stosie w Rouen w 1421 roku. Wiele wieków później została kanonizowana (dokładnie w 1920 roku).

Upadek i odbudowa fortecy

Za czasów kardynała Rachelieu, w XVIIw.,  zamek zaczął mocno podupadać. Na szczęście w 1808 roku przekazano budowlę pod opiekę urzędu miejskiego.

Obecnie nadal trwają prace restauratorskie mająca na celu nadanie splendoru rodem z czasów największej świetności.

Wygląd zamku

Zwiedzając fortecę warto zwrócić uwagę na:

·         Great Hall – w tym miejscu Joanna d’Arc rozpoznała ówczesnego Daulphina Francji wśród tłumu witających ją dworzan. Po tej sali pozostał w całości tylko wielki kominek;

·         Logis Royal – apartamenty królewskie, które były połączone z poprzednim pomieszczeniem gallerią i składały się z czterech pomieszczeń na danym piętrze. W niektórych z nich pozostały gotyckie kominki;

·         Chambre Natte – sypialnie królewskie ozdobione tapetami;

·         Zbrojownia – wyłożona tapetami pochodzącymi z XVIw, znajduje się też tam duży model zamku z XVw.;

·         Tour de l’Horogle – wieża zegarowa z XIVw. Stanowiąca wejście do zamku (nazywanego Chateau de Milieu), otoczonego przez głębokie fosy. Cztery komnaty opowadają historię życia Joanny d’Arc, która przebywała w tym miejscu po przybyciu na zamek;

·         Dzwon Marie-Javelle – wybija godziny od 1399 roku;

·         Fort Saint-George – chronił fortecę od wschodniej strony, a wejście do niego prowadziło przez most zwodzony;

·         Fort du Coudray – ochraniał zachodnią część fortecy i oddzielony był od zamku głęboką fosą;

·         Fosa – kryje podziemne przejście używane przez Karola VII, gdy m. in. odwiedzał w mieście swą faworytę Agnes Sorel;

·         Tour de Boissy – XIIw. Kaplica na piętrze fortecy;

·         Tour du Chateau – oryginalnie używany jako loch;

·         Tour de’Argenton – zbudowana w XVw. i przekształcona w więzienie przez Ludwika XI, z którego rozkazu trzymano więźniów w obskurnych, małych klatkach;

·         Tour de Chiens – tam trzymano królewskie psy. To miejsce jest obecnie odrestaurowane i można stamtąd podziwiać piękne winnice w Chinon.

 

      Wstęp:

·         Dorośli – 10,5e

·         Studenci – 9e

·         Dzieci (7-18lat) – 7e

     

 Godziny otwarcia:

02/01-31/01                      9h-12h30,              14h-16h45

01/02-28/02                      9h-12h30,              13h30-17h

01/03-31/03                      9h-17h30               non-stop

01/04-30/06                     9h-18h30                non-stop

01/07-31/08                     9h-19h00                non-stop

01/09-01/11                     9h-18h00                non-stop

02/11-15/11                     9h-17h30                non-stop

16/11-31/12                     9h-12h30               14h-16h45

Tekst opracowałam na podstawie materiałów źródłowych dostępnych podczas zwiedzania.

Chateau de Chambord

Wyobraźmy sobie wielki mur obronny, który zdaje się nie kończyć. Wreszcie docieramy do bramy wjazdowej. Przekraczając  bramę zanurzamy się w gęstą i obfitującą w zwierzynę knieję, aby w trakcie spaceru odkryć ukryty tam prawdziwy  klejnot architektury.  To Chateau de Chambord.

Chateau de Chambord

Zamek w Chambord powstał dzięki wizji dwóch francuskich królów: Franciszka I i Henryka II. Od 1332 roku rozległy, pokryty lasem teren Chambord należał do rodu d'Orleans. Kiedy w 1498 roku książę orleański objął tron Francji jako Ludwik XII, ziemie te stały się własnością korony francuskiej.

W XIX w. zamek należał do hrabiego Chambord, a po jego śmierci odziedziczyła tę posiadłość siostra hrabiego, księżniczka Parmy. Od 1930 roku zamek jest zaś własnością państwa francuskiego, które odkupiło rezydencję od poprzedniej właścicielki.

Zamek w Chambord położony jest około 6 km od prawego brzegu Loary, nad rzeką Cosson. Największym miastem w okolicy jest Blois, oddalone od zamku o 14 km.

Klejnot architektury

Budowla ta jest bez wątpienia największym z zamków licznie wybudowanych w Dolinie Loary. Pierwszym krokiem do “zrozumienia” tego projektu jest wyzbycie się przez obserwatora wszelkich przeszkadzających w odbiorze myśli, które na pewno szybko się nasuną. Spróbujmy otworzyć się na niekoniecznie odbierane przez nas pozytywnie cechy takie jak egzaltacja, przesada i przepych.

 Spojrzymy wtedy na to dzieło architektoniczne oczami Franciszka I, który był wielkim pasjonatą polowań i architektury. Poprzez zlecenie budowy tego zamku niespełna 25 letni monarcha chciał przekazać swe zamiłowania przyszłym pokoleniom. Dajmy się zaskoczyć temu co niespodziewane, a nawet więcej, pozwómy przytłoczyć się potędze kamiennej bryły przybranej w fantazyjne formy. Wbrew pozorom są one dziełem przemysleń i planów, nie dającym przypadkowi szansy.

Fantazję tą widać szczególnie w projekcie dachu, który jest najeżony licznymi wieżyczkami, kominami i wysokimi okienkami. Geometryczny prostokątny plan, na którym został wzniesiony zamek nawiązuje do gotyckich zamków obronnych. Przypomina więc średniowieczną twierdzę. Rozległy teren otoczony jest zaś fosą.

Za autora projektu zamku w Chambord uznaje się włoskiego architekta Domenico da Cortony, choć w przeciągu 40 lat budowy (1519-1559) pierwotny projekt uległ wielu zmianom. Natomiast nad procesem wcielania tego projektu w życie unosił się duch zmarłego na kilka miesiecy przed rozpoczęciem budowy  Leonardo da Vinci mianowanego głównym architektem. Klatka schodowa w centrum zamku stanowi szczególny przykład jego stylu. Zbudowane w jej wnętrzu dwie spirale schodów skręcają w tę samą stronę, nie krzyżując się ze sobą.

Park

Zgodnie z mareriałami informacyjnymi: “5540ha dębów, sosen, wrzosowisk, bagien i polan zarządzanych jest od wielu wieków zgodnie z podstawowym celem posiadłości Chambord: polowań. Dziś priorytetowi temu towarzyszy dodatkowo zadanie przyjmowania zwiedzających oraz stałe dążenie do zapewnienia piękna krajobrazu. Celem administracji całego kompleksu jest trwały i zrównoważony rozwój poprzez opiekę nad licznymi tradycyjnymi gatunkami roślin i zwierząt.”

Imponujące liczby 

Posiadłość o powierzchni 5540 ha, otoczona niezwykle długim murem - 32 km, stanowi największy zamknięty park leśny w Europie. Jego powierzchnia odpowiada praktycznie powierzchni Paryża (bulwar Maréchaux).

O nieprzeciętnej długości muru świadczy również fakt, że jego budowę rozpoczęto pod koniec panowania Franciszka I w 1542 roku, a ukończono dopiero za Gastona Orleańskiego, brata Ludwika XIII 100 lat później… Mur jest nadal w doskonałym stanie i stanowi barierę dla dzikiej zwierzyny.

Długość fasady zamku wynosi 128 metrów.  W rogach budowli znajdują się wieże o średnicy 20 metrów każda. Natomiast wchodząc do środka możemy przekonać się, że posiada on 6 wielkich wież, 440 komnat, 84 klatki schodowe i 365 kominków… 

Tchnienie życia w zimne mury

To niezwykłe dzieło architektury przypominało w pewien sposób przez lata wielki, zimny grobowiec. Rzadko bowiem pojawiał się w tych murach oddech życia. Franciszek I przebywał tu zaledwie przez kilka tygodni podczas polowań w pobliskich lasach. Budowla była ogołocana z mebli i pozbawiona mieszkańców po każdym pobycie monarchy. Na koniec król porzucił swą wielką wizję niedokończoną.

Bezpośredni spadkobiercy króla pojawiali się tu bardzo rzadko, żeby nie powiedzieć prawie nigdy. Henryk II kontynuował prace nad skrzydłem z kaplicą, ale już Karol IX polował w zamku bardzo rzadko i nie przywiazywał uwagi do kontynuacji jego budowy. Dopiero Gaston Orleański tchnął ponownie życie w posiadłość. Mieszkał często w zamku w latach 1634-1660 po wypędzeniu z Blois przez brata Ludwika XIII. 

Zmiany, zmiany…

Jednak pełen rozwój tego procesu nastapiło za panowania Ludwika XIV, który bardzo upodobał sobie tę rezydencję podczas polowań, czy wystawianych sztuk baletowych lub teatralnych. Zmiany rozpoczęły się w roku 1668, a ich efektem było przekształcenie części pierwszego piętra donżonu w celu stworzenia tam królewskiego apartamentu oraz podniesienie części budynku o jedno piętro, by zmieścić więcej gości. Zlecono także ukończenie skrzydła zamku z kaplicą, prace w stajniach I ogrodzie. Nie wszystkie zmiany zostały jednak do końca zrealizowane.

Następnym rezydentem zamku był Stanisław Leszczyński, teść Ludwika XV. Po wygnaniu, na które skazał go własny kraj, zamieszkiwał Chambord przez osiem lat. Podczas jego pobytu regularnie stale meblowano zamek dzięki dostawom z magazynów w Wersalu.

W roku 1748 Maurice de Saxe w ramach nagrody za zwycięstwa wojskowe odniesione dla Francji został nie tylko mianowany marszałkiem, ale również otrzymał od króla Ludwika XV tytuł dożywotniego zarządcy zamku Chambord. W tym czasie zagospodarowano stajnie  Julesa-Hardouin Mansarda, by stworzyć w nich królewska stadninę. Po śmierci marszałka de Saxe w roku 1750 Chambord odziedziczył jego bratanek, hrabia de Friesen, który zamieszkał tam na pięć lat.

Od roku 1784 markiz de Polignac, zarządca posiadłości, utrzymywał zamek umeblowany i wprowadził nowe zmiany dla króla Ludwika XVI. Podczas rewolucji w zamku mieściły się po kolei: magazyny paszy, warsztat produkcji prochu, areszt i siedziba 15 oraz kohorty Legii Honorowej.

Po zwycięstwie pod Wagram w roku 1809, Napoleon podarował Chambord marszałkowi Berthier, który korzystał z zamku przez zaledwie dwa dni. Po wystawieniu na sprzedaż przez wdowę, za zgodą Ludwika XVIII, przekazano posiadłość następcy tronu, wnukowi króla Karola X. Choć nie miał wtedy jeszcze ukończonego roku, stał się nowym właścicielem posiadłości w 1820 roku jako książę Bordeaux.

Mimo tak zacnego gestu, przez długi czas nie dane mu było poznać swą własność, gdyż był zmuszony do zycia na wygnaniu. Dopiero w roku 1871, gdy był w Chambord przy okazji krótkiego pobytu, mógł w pełni to uczynić. Pomimo wygnania angażował się jednak w proces odnowienia posiadłości, którą kontynuowali jego bratankowie z rodziny Burbon-Parmeńskich, w latach 1881-1892. Odnowiono przede wszystkim latarnie donżonu.

Chambord od 1932 roku stanowi własność państwową. Nieustannie trwają tu prace konserwatorskie.

Chambord - świetlny sen

 

Jak podaje zamkowa ulotka - “Tego lata od czerwca do września posiadłość Chambord co wieczór przedstawia swoje nowe nocne widowisko, które wyświetlane jest na słynnej północnej fasadzie zamku i przenosi widzów w świat renesansu. Stajemy się świadkami ogromnego placu budowy zabytku w kształcie fortecy, który przekształca się kolejno w przystanek na drodze przemieszczającego się dworu Franciszka I, pawilon myśliwski, odświętny teatr, miejsce organizacji balów…Chambord na naszych oczach ponownie przeżywa swe dni chwały.”

Informacje dla zwiedzających

Zamek otwarty jest codziennie, za wyjątkiem 1 stycznia i 25 grudnia.

* 02/01 do 31/03:             10.00 – 17.00

* 01/04 do 30/09:             9.00 – 18.00

* 01/10 do 31/12:             10.00 – 17.00

 Ostatni zwiedzający wpuszczani są na pół godziny przed zamknięciem zamku. Na terenie posiadłości znajduje się bezpłatna przechowalnia dużych plecaków. Do zamku nie wolno wchodzić ze zwierzętami.

Miejsca dostosowane do potrzeb osób niepełnosprawnych ruchowo: recepcja, kasy biletowe, parter donżonu i sale donżonu,sala audiowizualna, powozownia, sala wystaw czasowych, cały parter zamku, toalety, butik.

Dojazd do Chambord:

1.       Pociągiem:

1h30 z dworca Austerlitz w Paryżu, należy wysiąść w Blois lub w Mer

2.       Autobusem:

Z Blois: od maja do września kursuje autobus na trasie Blois - Chambord

3.       Samochodem:

Autostradą A10 wyjazd nr 16 kierunek Mer lub nr 17 kierunek Blois

Cennik

Ceny dla zwiedzających indywidualnie: dorośli: 9,50€ / dzieci: 7€

Cena dla grup: dorośli: 8,50€ / dzieci: 6€

Czas trwania: 45 minut